Cytat z serii przewodników przyrodniczo-turystycznych Sobowca:

Łęg wiązowo - jesionowy, jeżeli rośnie na terenie płaskim przyjmuje strukturę i estetykę podobną do olsu bagiennego, który w przypadku zalania tworzy liczne niewielkie wysepki wokół jesionów, a przez owe wystające ponad ziemię nasady korzeni przypomina wyglądem nawet południowo azjatyckie dżungle

. Zwykle jednak możesz go spotkać na stokach jarów i wąwozów w pobliżu bagien i na skraju niewielkich dolin rzecznych, a wręcz genetycznie bywa tam przez niektórych przypisywany do zajmowania siedlisk między często zalewanymi łęgami, a niemal nigdy nie zalewanymi grądami.

Osobiście często mam do czynienia z tym łęgiem, kiedy zwiedzam doliny małych rzek i wąwozy mojego regionu i zwykle wtedy trzeba się gimnastykować na stromych stokach lub skarpach. Poza tym jest to las wielogatunkowego drzewostanu, bo możesz tu spotkać klony, dęby, brzozy, chwilami pojedyncze drzewa iglaste, jarzębinę i oczywiście wiązy z jesionami, chociaż bywa, że jesionów jest niewiele na korzyść dębów i klonów,

sosna występuje zwykle w domieszce antropogenicznej. W pełni sezonu są to lasy ciemne, tajemnicze i kryjące niejedną ssaczą bądź ptasią tajemnicę, najurokliwsze podobno wczesną wiosną, kiedy na dnie lasu jest niezwykle kolorowo od leśnych kwiatów.